Ik was en ben trots! 8 dagen zonder overgeven, het voelde bevrijdend. Geen lichamelijke pijn, geen automatische piloot, niet moe, geen emoties waar ik geen raad mee wist, geen onrust, maar vol energie, goede balans tussen emotie's, acceptatie van emotie's en vooral in het hier en nu leven!

Yes i can!

16-05-2018

Vandaag wel 15 dagen geleden, bedacht ik mij dat mijn nieuwe doelstelling niet meer overgeven moest worden. Een doelstelling zonder plan, is geen doelstelling. Wetende dat tussen de 20 min en 2 uur het eten je maag alweer verlaat, maakte het belangrijk dat ik na mijn avond eten er voor zorgde dat ik iets om handen had, zodat dat er...

Complimenten, ik groei er van! Ik bedoel, wie wil er nu niet horen dat je er goed uitziet? Dat is nou eenmaal fijn om te horen. Je kan op vele manieren complimenten geven, zoals ik ben trots op jou! Ik vind het knap hoe je het doet, complimenten waarvan je oprecht laat weten dat je goed bent zoals je bent. ...

Het is al weer even geleden dat ik er voor gekozen heb om een ander leven te gaan leiden. Op dat moment had ik geen idee hoe? Het enige wat ik wist is dat ik het niet alleen meer kon. Hierdoor wist ik dat ik hulp moest gaan zoeken en de vervolg stappen waren dan ook om naar de...

1 van de dingen wie mij heel erg helpen in de weg naar een gezond leven is een voetreflexmassage. De eerste keer dat een vriendin mij aanbood om mij een massage te geven zei ik heel enthousiast ja! Dit is overigens 1 van mijn valkuilen, ik zeg overal gelijk ja op, zonder er over na te denken of ik er...

Soms komen er van die momenten dat ik mezelf weer helemaal verlies, dat ik terug ga naar af. Mijn gedragingen langzaam weer veranderen. Hoe hard ik er ook tegen vecht, het gebeurt me gewoon. Soms zonder dat ik het door heb, soms laat ik het gewoon gebeuren. Meestal komt het door iets wat ik mee maak, iets wat me...

Laat me weten wat je er van vindt dit kan via Contact  :)


Als ik in de spiegel kijk...

Als ik in de spiegel kijk, schrik ik van wat ik niet zie. Van foto's weet ik wat er zou moeten staan, maar iets heeft wat met mijn eigen beeld gedaan.

Mijn eigenwaarde is compleet weg en hoe hard ik er ook tegen vecht, het is de eetstoornis wie het in mijn hoofd zegt.

Maar ik blijf vechten naar een mooie weg, pak alle hulp aan en begin aan een lange zware reis, zodat ik niet hoef te compenseren na een bakje ijs. Niet elk pakje hoef te lezen en ik eindelijk wanneer ik in de spiegel kijk trots op mezelf zal wezen.

Nu heb je mij in je macht en weet ik dat ik het niet kan op eigen kracht. Dat ik zal moeten accepteren dat ik de wereld niet alleen aan kan en emoties tonen geen zwakte is. Maar er voor gaat zorgen dat ik de eetstoornis uit mijn hoofd wis.

Mijn lichaam is op, spugen, laxeren, vasten, eetbuien, sporten, de pijn elke dag. Ik heb haar verwaarloosd terwijl ik er wezen mag. Maar ik ga het gevecht nu aan, zodat ik straks kan zeggen: "Dag eetstoornis!" en sterker dan ooit op mijn eigen benen zal staan.

Lucky me,

-X- Nicole 

Volg je mij ook op social media?