1 van de dingen wie mij heel erg helpen in de weg naar een gezond leven is een voetreflexmassage. De eerste keer dat een vriendin mij aanbood om mij een massage te geven zei ik heel enthousiast ja! Dit is overigens 1 van mijn valkuilen, ik zeg overal gelijk ja op, zonder er over na te denken of ik er...

Soms komen er van die momenten dat ik mezelf weer helemaal verlies, dat ik terug ga naar af. Mijn gedragingen langzaam weer veranderen. Hoe hard ik er ook tegen vecht, het gebeurt me gewoon. Soms zonder dat ik het door heb, soms laat ik het gewoon gebeuren. Meestal komt het door iets wat ik mee maak, iets wat me...

Eetbuien... Ik heb ze en hoe! Ik schaamde me er dood voor, soms voel ik ze opkomen, soms kom ik er pas achter dat ik een eetbui heb wanneer het alweer voorbij is. Net als of je in een roes leeft, je er helemaal niet bewust van bent waar je mee bezig bent, wanneer je bij komt uit een...

Ik bleef ondanks dat ik op de goede weg zat klachten houden, natuurlijk heeft het tijd nodig, de afgelopen jaren ben ik nou eenmaal niet echt goed geweest voor mijn lichaam, daar ben ik me van bewust. Maar ergens had ik gehoopt dat ik me al iets beter zou voelen. Volgens de diëtiste was het goed om een lichamelijk...

Een hele opgave. Alleen het idee al dat ik niet meer mocht sporten en dat elke vorm van lichamelijke inspanning er eigenlijk voor zorgde dat mijn lichaam nog meer uitgeput raakte, bezorgde mij gemengde gevoelens. Door het sporten had ik het gevoel dat ik wat van mijn dag gemaakt had, ik voelde me lichamelijk steeds slechter, maar geestelijk had...

Ik was vergeten dat we bij de diëtiste afgesproken hadden alles stap voor stap te doen. Ik kwam erachter dat alle ballen hoog houden niet te doen is! Ik ben perfectionistisch, wil graag alles tegelijk en dan ook nog eens dat het meteen goed gaat. Iets wat natuurlijk helemaal niet kan! Ik besloot bezig te gaan met mijn prioriteitenlijstje: Minder...

Laat me weten wat je er van vindt dit kan via Contact  :)


Als ik in de spiegel kijk...

Als ik in de spiegel kijk, schrik ik van wat ik niet zie. Van foto's weet ik wat er zou moeten staan, maar iets heeft wat met mijn eigen beeld gedaan.

Mijn eigenwaarde is compleet weg en hoe hard ik er ook tegen vecht, het is de eetstoornis wie het in mijn hoofd zegt.

Maar ik blijf vechten naar een mooie weg, pak alle hulp aan en begin aan een lange zware reis, zodat ik niet hoef te compenseren na een bakje ijs. Niet elk pakje hoef te lezen en ik eindelijk wanneer ik in de spiegel kijk trots op mezelf zal wezen.

Nu heb je mij in je macht en weet ik dat ik het niet kan op eigen kracht. Dat ik zal moeten accepteren dat ik de wereld niet alleen aan kan en emoties tonen geen zwakte is. Maar er voor gaat zorgen dat ik de eetstoornis uit mijn hoofd wis.

Mijn lichaam is op, spugen, laxeren, vasten, eetbuien, sporten, de pijn elke dag. Ik heb haar verwaarloosd terwijl ik er wezen mag. Maar ik ga het gevecht nu aan, zodat ik straks kan zeggen: "Dag eetstoornis!" en sterker dan ooit op mijn eigen benen zal staan.

Lucky me,

-X- Nicole 

Volg je mij ook op social media?